Seliyha Elbeyoğlu’ndan Notlar 3

Merhaba,

Yapılan araştırmalar normal bir insan zihninin bir gün içinde dört bine yakın düşünce ürettiğini ve bu düşüncelerin %80 gibi bir oranın ise çoğunlukla “bir ölçüde” olumsuz içeriği olduğunu göstermektedir. 

Bu bilgi bize; zihnin asla susmadığını ve bize genellikle hoşumuza gitmeyecek şeyler fısıldadığını anlatır. 

Bu zihnin çalışma sistemidir ve yüz bin yıllık evrim süreci sonucunda bu hale gelmiştir. İnsanoğlu bu zamanlara zihnin tehditleri ön görebilme ve tehlikelere karşı bizi tetikte tutabilme becerisi sayesine ulaşmıştır. Eğer kısaca hatırlarsak atalarımızın hayatta kalabilmesi için temel şart tehlikelerden korunabilmesi ve gruba aidiyetini sürdürebilmesi idi. Günümüzde gündelik yaşamda karşımıza çıkan tehlikeler artık çok daha az sayıdadır ve çoğunlukla hayati değildir ancak zihin hala en iyi yapabildiği şeyi yapmayı sürdürmektedir. 

Modern zihin tehlikelere ve dışlanmaya karşı hala her an tetiktedir ve karşılaştığımız her şeyi bu açıdan değerlendirip yargılar. 

Etrafta artık vahşi hayvanlar olmadığına göre günümüz koşullarında tehlike ya da dışlanma içerebilecek her türlü tehdit hakkında bizi uyarır. 

Hal böyle olunca gün boyu bize aslında nasıl biri olmamız gerektiği ile ilgili, böyle giderse gelecekte neler olacağı ya da geçmişte nelerin iyi gitmediğiyle ilgili sürekli bir şeyler söylemesi kaçınılmazdır. 

Aslında bunda hiç bir sorun yok, zihnin çalışma prensibi bu, o sadece işini yapıyor. 

Sorun bizlerin düşüncelerimizi yani zihnin gün boyu bize anlattıklarını “mutlak gerçeklik” gibi almamızda ve mutluluğun insanoğlunun normal hali olduğuna inanmamızdadır. 

Popüler psikolojinin “olumlu düşün hayatı yakala” gibi pozitif düşünmenin elimizde olduğuna inandıran, neredeyse her şeyi bir tarafa bırakıp düşüncelerimizi kontrol etme, olumsuzu olumla girişimlerine yönlendiren dayatmaları da cabası. 

Burada vurgulanmak istediğim şey, mutluluğu asla bulamayacağımız değildir, aksine hayatın akışını değerlerimize uygun bir doğrultuda ilerletebildiğimizde zaten hissedeceğimiz şeyin güçlü bir yaşam enerjisi ve memnuniyet olacağıdır. 

Düşüncelerimiz üzerindeki kontrolümüz sandığımızdan daha azdır ve anlamlı bir yaşam için zihnimizle girdiğimiz/sokulduğumuz mücadeleden sıyrılmak ise iyi bir başlangıç noktasıdır. 

Olumsuz düşüncelerimizin doğruluğuna ya da yanlışlığına odaklanmak, onları bastırmaya çalışmak ya da onlardan kaçmak yerine var olduklarını kabul edip istediğimiz yaşamı kurmada bize faydası olup olmadığına bakmak çok daha işlevsel gibi görünmektedir. 

Çünkü zihnimiz ya da toplum ne derse desin kontrol sağlayabileceğimiz en iyi alan “eylemlerimizdir”; kendimizi hissedebileceğimiz en iyi zaman ise “şu an” dır. 

Olumsuz düşüncelerle ve zihnin senaryolarıyla fazlaca haşır neşir olmak, bizi sadece yaşantısal kaçınma içine sokarak, yeni deneyimlerden ve eylemlerden uzak tutar. Başarısız, yetersiz, beceriksiz olduğumuzu düşünmemek; kaygılı, korkulu, incinmiş hissetmemek uğruna bizim için önemli nelerden vazgeçip, nelerden kaçınıyoruz. Oysaki acıya, sıkıntıya hayatımızda yer açıp bizim için önemli alanlarda aktif kalabilirsek yani beynimizin senaryolarını önemsemeden doğrudan tecrübe ettiğimize odaklanabilirsek hayatın akışını istediğimiz doğrultuda ilerletebilmemiz o kadar mümkün olacaktır.

Nasıl biri olmak istiyorsunuz? 

Hayatınız nelerle ilgili olsun istiyorsunuz? 

Nelerle ilgilenirken anda ve memnunsunuz? 

Özünde sizin için neler önemli? 

Başarısız olmaktan korkmuyor olsaydınız neler yapardınız? 

Kaygıyı göze alabilseydiniz nelerin üzerine giderdiniz? gibi bir çok soru değerlerimizle temasımızı harekete geçirir. Değerler bizi biz yapan şeylerdir, elde edip yanına tik attığımız hedeflerden farklıdır. O bir basamak değil, süreğen bir şeydir. 

Değerlerimize uygun yaşam, anlamlı yaşamaktır. 

 

Sevgilerimle,
Seliyha.
 
Bu tür yazıları zaman zaman e-posta yoluyla almak isterseniz, Seliyha Elbeyoğlu’ndan Notlar’a buradan katılabilirsiniz.